Reisbeschrijvingen

Kreta, Chora Sfakion, Vritomartis 1999

Canarische Eilanden, Lanzarote, Castillo de Papagayo 1998         

Een korte fotografische impressie

California, Nevada, Arizona en Utah 1997

Florida 1993

California, Nevada 1991

Frankrijk, Cap d'Agde

Skiën 3-2-2000

USA Foto-Impressie


Chora Sfakion, Kreta

17 september 1999 - 1 oktober 1999

Op vrijdag 17 september wordt de Boeing 737-800 van Transavia om 16.30 uur van de pier weggeduwd en dit is slechts 10 minuten later dan de geplande tijd. Om 16.40 uur komen we los van de startbaan. Het begin van twee weken vakantie op Kreta.
De aankomst op Chania staat gepland voor 20.55 uur plaatselijke tijd. Vluchttijd bedraagt 3 uur 20 minuten. De vlucht verliep zeer voorspoedig en er was nauwelijks sprake van turbulentie alhoewel er op enige afstand de lichtflitsen van onweer zichtbaar waren en we dus wel iets zouden kunnen verwachten. Dit is toch altijd weer een indrukwekkend gezicht. Onderweg werd gemeld dat de temperatuur op Kreta 27 graden bedroeg en vlak voor aankomst kregen we de melding dat het was 'afgekoeld' tot 24 graden. Pffffff!
Bij het verlaten van het vliegtuig werden we omarmd door een aangename warmte.
De luttele meters die het vliegtuig scheidde van de aankomsthal werden we met de bus vervoerd. Vrij snel daarop kwam onze koffer op de band en spoedden we ons naar de aankomsthal waar we zouden worden opgewacht. Daar stond een taxichauffeur klaar met het bordje
Vritomartis en onze naam om ons verder te vervoeren. Dat was dus in ieder geval goed geregeld.
Toen we om 21.20 uur in de taxi stapten hadden we eigenlijk geen idee hoe lang de rit zou duren en wat ons nog te wachten zou staan. Na een rit van anderhalf uur werden we bij ons hotel afgezet en wisten we hoe de wegen, bergen en haarspeldbochten er bij nacht uitzagen. Voor de taxichauffeur was het waarschijnlijk maar een saaie rit, rustig met een hand stuurde hij de haarspeldbochten door en schakelen was er ook nauwelijks bij. Af en toe stak hij ook nog eens zijn hoofd uit het raam (toch niet om wakker te blijven?). Het zal wel de warmte zijn geweest want hij had geen airco in de auto.
De route vanaf het vliegveld liep via Hania richting Souda en dan naar beneden via Vrisses,  Askifou en Imbros naar de kust. Onderaan de kaart vind je dan Sfakia dat tegenwoordig Chora Sfakion heet.



Bovenstaande landkaart is één van de kaarten die te raadplegen zijn op http://www.interkriti.org/map2.htm

Om 22.50 uur werden we opgewekt begroet door de receptioniste van het hotel en nadat we ons geregistreerd hadden vertelde ze dat er voor ons ook nog een koude schotel klaar stond!
Op het terras buiten was live music maar dat was op dat moment aan ons niet besteed. De volgende avond zouden we een welkomstdrankje aangeboden krijgen in de bar van het hotel.
Wij hadden een bungalow geboekt (met half pension) met daarbij dezelfde faciliteiten als het hotel. Dus o.a. dagelijks schone handdoeken en twee keer per keer week schone lakens. Onze bungalow (begane grond) had een terras met tafel en stoelen en uitzicht op zee. Bij zeer helder weer kon je o.a. het eiland Gavdos zien liggen met daarnaast nog een kleiner eiland.

De volgende dag, zaterdag, hingen donkere wolken tegen de bergen achter ons maar die bleven daar en wij konden uitgebreid bij het grote zwembad (25x12,5 meter) genieten van volop zonneschijn bij een strak blauwe lucht. (als je tenminste niet achter je keek).
's Avonds maakten we kennis met onze hostess, Anna, en onder het genot van een welkomstdrankje (ouzo met verse jus d'orange) werden wij geïnformeerd over alles wat er te doen viel.
Om half acht werd het dinerbuffet geopend. M.u.v. het ontbijt vindt alles plaats op het buitenterras. Het voordeel van een buffet vind ik dat je nog eens uit je stoel komt, kan kiezen wat je lekker vind en kan laten staan wat misschien niet zo in de smaak valt. En als het echt zo lekker is dan ga je nog een keer.
Keuze uit soep en 8 tot 10 verschillende salades als voorgerecht en het hoofdgerecht bestond meestal uit twee soorten vlees en/of vis met groente/aardappelen/pastas. Nagerecht bestond uit verse fruit, ijs of een puddinkje.

Ook de zondag begon zoals de hele zaterdag was geweest met veel zon en nog steeds de bewolking die in de bergen bleef hangen. Temperaturen zo rond de 30 graden. Echter, in de middag kwamen de wolken wel in beweging en begon het te onweren. Echt regen was er niet bij; het beperkte zich tot wat gespetter. Dit was de enige avond dat het diner binnen zou worden geserveerd.

We hadden ons opgegeven om op woensdag de Imbros kloof te gaan lopen, dit mede op advies van Anna. Om de Samaria kloof te lopen moet je ten eerste 's morgens om 05.00 uur aan treden om daar naartoe vervoerd te worden en vervolgens zou dat een 'wandeling' betekenen van ongeveer 6-8 uur. Per dag komen daar 2000 bezoekers. Er is ook een mogelijkheid om vanaf zeezijde de kloof in te lopen naar de 'Deuren', dat is dan ongeveer 5 km. maar alleen loop je dan tegen de 'stroom' in en berg opwaarts. En moet je ook weer terug. Reden voor ons om te kiezen voor de Imbros kloof.


Om 8.10 uur worden we met nog 12 gasten met het hotelbusje de bergen ingevoerd naar de ingang van de kloof. Anna, onze gids, verschijnt in lederhosen en stevige wandelschoenen.
De kloof is ongeveer 4-5 km lang en gaat bergafwaarts hetgeen niet zo inspannend is.
Na 50 minuten worden we hoog in de bergen gedropt en kan de wandeling beginnen. Al snel vormt zich een kopgroep en blijven wij wat achter omdat we toch wat vaker stilstaan om de omgeving te bekijken, want lopen en tegelijk om je heen kijken is er haast niet bij omdat je goed moet kijken waar je je voeten neerzet. Het is een aaneenschakeling van rots, kiezels en keien wat je op je pad tegenkomt.
Zelf in dit 'onherbergzame' gebied hoor je de bellen van de geiten en na even zoeken vind je ze op de steile hellingen. Later zou zo'n beest ons nog even laten schrikken door een aantal keien aan het rollen te brengen die vlak voor ons neerkwamen. Anna volgt ons altijd als laatste zodat je er niet over in hoefde te zitten dat je achterbleef of vergeten zou worden. Het is haast onmogelijk om geen uitglijer te maken en soms wordt het handen- en voetenwerk. Halverwege, na ongeveer een uur, arriveren we op de verzamelplaats en kunnen we even uitrusten. Daar staan de eerste alweer klaar om door te gaan. Pas aan het eind van onze wandeling zouden we een paar 'tegenliggers' tegenkomen die gewapend met wandelstok en rugzak de kloof in opwaartse richting gingen doen.
Onderweg werd onze doorgang nog enigszins versperd door een enorm rotsblok dat er volgens Anna de week daarvoor nog niet lag. Omhoog kijkend zien we de rots waar dit stuk tegenaan had gezeten. Boomwortels zijn hierdoor nu geheel vrijgelegd en deze, waarschijnlijk in combinatie met regen, hebben ervoor gezorgd dat hier een stuk rots naar beneden is gekomen.
Rond half twaalf sluiten we ons aan bij de anderen in het restaurant aan het eind van de kloof en genieten na bij een verfrissing. Het busje brengt ons om 12 uur weer terug naar het hotel.
Kosten van deze tocht: 3000 drachmen per persoon.

Bij het complex hoort ook een naturistisch strand, Filaki Beach geheten. Kreta/filakibe.jpg (65736 bytes)Op geregelde tijden rijdt het busje (service van het hotel) om de gasten te brengen en te halen. Met een wandeling van ongeveer 10 minuten kom je er ook. Er naartoe lopen valt best wel mee want het gaat bergafwaarts. Terug ligt dat natuurlijk even anders en wij laten ons dan ook met het busje terug brengen naar het hotel.
Het strand ligt er beschut maar van een zandstrand is geen sprake, alleen maar keien. Er zijn ligbedden en parasols te huur. (Bij het zwembad van het hotel zijn deze gratis).  Er is een snackshop. Niet alleen op het strand maar ook als je de zee ingaat is het dragen van schoeisel haast onontbeerlijk vanwege de stenen.

Een keer in de week (vrijdags) wordt een boottocht georganiseerd met barbecue met een maximum deelname van 30 personen. Vanaf het vertrek uit de haven tot aan de terugkomst aan het eind van de dag is dit ook een naturistisch gebeuren. Alleen werd dat niet bij vertrek meegedeeld, waardoor pas bij de eerste aanlegplaats iedereen uit de kleren ging en dat bleef zo tot we aan het eind van de middag het haventje van Chora Sfakion weer in zicht kregen.
Om 9.00 uur vertrekken we met een groep van 20 personen in het hotelbusje naar Chora Sfakion en gaan aan boord.


We varen dicht langs de kust richting Loutro, het plaatsje dat alleen via de zee te bereiken is.


Om 11.00 uur gaat de boot bij een redelijk verlaten strand voor anker en wie wil kan naar de kust zwemmen.

Hier staat op het strand een klein kerkje en een taverne. Verder is het hier bijna uitgestorven op een enkele backpacker na. Het zeewater is hier rond de 28 graden en lokt eenieder het water in.
Ook hier zijn waterschoenen, vanwege de keien in het water en op het strand, geen overbodige luxe.
Bij vertrek zwemt iedereen terug naar de boot en wordt de bagage met het rubberbootje naar de boot teruggebracht. Over een klein uurtje kunnen we alweer het water induiken om naar de kust te zwemmen waar de barbecue zal worden gehouden.

Alleen het strand bestond hier uit alle vormen die stenen maar kunnen aannemen, van fijn grit tot onhandige vuistgrote keien waarop je je enkels kunt verzwikken. Goed schoeisel is een must, maar ja, wie heeft dat aan

als je uit het water komt. En als je uit het water bent zak je eerst nog tot je enkels in het fijne grit en als je je daarvan hebt losgerukt sta je te dansen op de gloeiend hete stenen want je schoenen liggen nog in de rubberboot die nog onderweg is.
Uiteindelijk bereik je de weldadige koelte van de grot waar de bbq zal worden gehouden. Maar eerst wordt er ouzo geschonken, veel ouzo. Ondertussen lopen de twee potige bootsmannen met de grill en de koelboxen te slepen. Als het vlees dan zover klaar is gaat ook de grote bak met salade open en kan het feest beginnen. Ouzo maakt plaats voor Retsina. Rijkelijk geschonken door de bootsmannen die het zo uitkienen dan je bekertje steeds volzit en er altijd een paar slokken in de fles overblijven (voor hemzelf). Vroeg er iemand om water? Haha, lacht hij dan, dat is om je mee te scheren. De rest van de middag kan je zelf besteden door de omgeving te verkennen, te zonnen en te zwemmen.

Om 17.00 uur varen we in 50 minuten topspeed terug naar de haven van Chora Sfakion alweer het busje gereed staat om ons weer terug naar het hotel te brengen.

Deze dag is een absolute aanrader maar neem wel dit advies ter harte:
neem 1 of 2 grote handdoeken mee, gebruik bootschoenen (geen slippers of sandalen) en zorg dat alles in een grote tas kan, dat is wel zo gemakkelijk bij in- en uitladen.

Om de veertien dagen is er op zaterdagavond een folkloristische avond met een dansgroep bestaande uit 2 jongens en 3 meisjes die diverse Griekse dansen laten zien. Zowel dansen van het vaste land als van Kreta. Het enthousiasme van de meisjes werkt aanstekelijk. Alle aanwezigen worden bij de dansen betrokken, er is nauwelijks ontkomen aan.

Het personeel verdient echt een grote pluim. De wijze waarop zij met de gasten omgaan is fantastisch, elke dag opgewekt en grapjes maken, dit zijn we nog niet eerder tegengekomen. Temeer als je bedenkt dat het seizoen op zijn eind loopt, het hotel gaat eind oktober dicht tot volgend jaar april, en als je weet dat het personeel zes maanden lang zeven dagen in week bezig is zonder een vrije dag.

Algemene informatie:
ontbijt 7.30-9.30, diner 19.30-21.30, snackshop 10.00-19.30, minimarket 9.45-12.00 en 17.30-19.30.
3x per week live music; 1x per 2 weken op zaterdag folkloristische dansavond.
Meer informatie over Vritomartis vind u op de eigen homepage.

Op vrijdag 1 oktober moesten we helaas afscheid nemen. Om 18.30 uur staat de taxi te wachten om ons naar het vliegveld bij Chania te brengen alleen nu kunnen we nog even genieten van het uitzicht zo hoog in de bergen want het blijft nog ongeveer een uurtje licht. De terugvlucht vertrekt zelfs 5 minuten eerder dan gepland en we landen ruim een half uur eerder op Schiphol dan aanvankelijk de bedoeling was.

Deze reis hadden wij geboekt via:
Internatuur, Naturistisch Reisburo,
IJsselstraat 93,
6882 LC Velp.
Telefoon: 026 - 361 71 34.


CALIFORNIA 1991

In 1991 maakten wij onze eerste rondreis langs de westkust van de USA. Met uitgebreid verslag hiervan willen wij u deelgenoot maken van onze reisbelevenissen.

FLORIDA 1993

Over een rondreis door Florida met aansluitend een cruise kunt u hier alles lezen. Wat maakten wij allemaal mee en wat doen we de volgende wel/niet meer. Ongetwijfeld zult u hier ook nog tips uit kunnen halen.
De
reisbelevenissen.

USA 1997

Het verslag van onze reis die wij in juni 1997 maakten treft u hier aan.

Het is een individuele rondreis door vier staten van de USA t.w. California, Nevada, Arizona en Utah. Daarbij bezochten we o.a. LA, SF, Yosemite NP, Las Vegas, Bryce NP, Zion NP en de Grand Canyon.
Het verslag is redelijk uitgebreid en bevat ook veel tips.


Frankrijk, Cap d'Agde

Op vakantie gaan wij reeds 17 jaar samen naar Cap d'Agde met af en toe een onderbreking om de USA te ontdekken.
In Cap d'Agde ligt het grootste naturistencomplex ter wereld. Er zijn o.a. 4 zwembaden, 3 winkelcentra, diverse nachtclubs, een openlucht bioscoop en volop keuze aan restaurants en bars. Er is ook een camping met meer dan 2000 plaatsen.
De eerste twee jaar hadden wij een appartement in Heliopolis gebouw E. Daarna zaten wij in gebouw C op de 4e en tevens bovenste verdieping in het 2e appartement van de hoek aan strandzijde. Dus fantastisch uitzicht op zee en strand.

Dit plaatje laat slechts een deel van het gehele naturistencomplex zien. Dit is alleen Heliopolis. Maar er zijn ook nog andere appartementencomplexen, villa's, een hotel en een enorme camping. De jaren erna hure we steeds hetzelfde appartement op de 3e verdieping van gebouw K hetgeen ons erg goed bevalt.
De periode dat wij daar verblijven is meestal de laatste 2 weken van juni en de eerst week van juli. Het is er dan nog niet zo druk maar wel erg gezellig. Wie weet ontmoeten wij jullie daar ook eens.
Hier een
berichtje achterlaten is zo gebeurd.

E-mail: Genevieve Naturisme