Castillo de Papagayo, Lanzarote


8 maart - 22 maart 1998

Voor alle duidelijkheid: Castillo de Papagayo is voor liefhebbers die streeploos bruin willen worden, het is een naturistencomplex. Laat daar geen misverstanden over bestaan.

Het geplande tijdstip van vertrek op 8 maart 1998 om 16.40 uur naar Lanzarote werd wegens drukte boven Europa uitgesteld tot 17.00 uur. De geplande aankomst tijd van 19.55 uur (plaatselijke tijd) zou daarmee dan ook 20 minuten opschuiven. Op de Canarische Eilanden is het een uur vroeger dan in Nederland. Als we vertrekken is het hier zonnig maar koud.
We vlogen met een Boeing 757 van Air Holland op een hoogte van 10 km met een snelheid van 850 km/u. De vlucht verliep rustig en er was nauwelijks sprake van enige turbulentie. Tijdens de vlucht is de vertraging toch ingelopen en om 19.52 uur staan we in de aankomsthal en kunnen we bijna gelijktijdig onze koffer van de band halen. Op het vliegveld zou iemand van het autoverhuurbedrijf klaarstaan met een bordje met onze naam erop. Helaas was hij zo druk in gesprek dat hij vergeten was het bordje zichtbaar te tonen waardoor, zoals later bleek, onze buren hem ook gemist hadden en reeds naar buiten op zoek waren gegaan. Na de formaliteiten op weg naar onze auto, een Opel Corsa. Veel communicatie met die man van het verhuurbedrijf was echter niet mogelijk want hij sprak alleen maar Spaans en wij niet.
Op dit tijdstip is het in maart al donker. En dus moeten wij ook in donker onze weg vinden naar ons vakantieverblijf in Castillo de Papagayo. De wegen zijn smal, bochtig en heuvelachtig. Vanaf het vliegveld is het ongeveer 35 km of een half uur rijden. We rijden richting Arrecife en vervolgens richting Tahiche. Daar nemen we de afslag naar Arrieta op welke weg ook Mala ligt. In Mala moeten we voor restaurant Don Quichotte rechtsaf en dan is de weg echt smal, bochtig en donker. Na 3 kilometer komen we in Charco del Palo waar Castillo de Papagayo ligt. Het enige naturistencomplex op de Canarische Eilanden.
Waar we ons moeten melden is slecht te vinden. Er zijn weinig tot geen verwijzingen die ons daarbij helpen. Uiteindelijk belandden wij om 21.30 uur in ons appartement.
Sinds vorig jaar in gebruik en gezellig ingericht met een driezitsbank en 2 stoelen, een eethoek en een keuken met een u-vormig aanrecht voorzien van alle gemakken. Slaapkamer met 2 aparte bedden, springbox. Er is zelf een tv aanwezig met Eurosport en 4 (helaas) duitstalige zenders. Het hele park is overwegend duits. Zowel vakantiegangers, overwinteraars als vaste bewoners. De eigenaar van het appartement waar wij verbleven was een 'gepensioneerde' Belg die met zijn gezin zeer luxe boven ons woonde. Hij kwam ons ook even verwelkomen en vertelde dat hij alvast een jerrycan water had neergezet en er een mandje met thee, koffie etc. klaarstond voor onze eerste behoefte na zo'n reis.
Ongeveer een kwartier nadat we onze koffer hadden uitgepakt viel de stroom uit en zover je buiten kon kijken was het donker. In het licht van de maan zijn we lekker buiten gaan zitten, het was nog 23 graden, en kwam hij van boven om ons een pintje aan te bieden. De stroomstoring heeft ongeveer een uur geduurd en kwam, wat wij hoorden, zelden voor.
De volgende dag zaten we reeds in het zonnetje op ons terras te ontbijten. Verse broodjes konden we bij de plaatselijk 'supermarkt' halen. Stel je daar niet teveel van voor, het is meer een oude kruidenierszaak waar je alles zelf mag pakken. Openingstijden van 8.30-12.00 en 16.30-19.00 uur. Zaterdags en zondags alleen smorgens geopend. Maar goed over een paar maanden zal de nieuwbouw wel klaar zijn en wordt het een stuk beter. Voorzichtig stelden wij die ochtend onze bleke huid aan het zonlicht bloot. De weldadige warmte deed ons goed. Er stond wel veel wind.
Op onze ontdekkingstocht hier aan de kust werden we gefascineerd door de golven die met geweld tegen de rotsen beukten en erover heen sloegen. Er is hier geen strand alleen maar rotsen. Er zijn op diverse plaatsen echter wel mogelijkheden gemaakt om gestrekt te gaan. Op een lokatie lag zelfs nog wat zand. Zoals op de foto te zien is. Maar verwacht hier dus geen zandstrand.
Nagenoeg alle appartementscomplexen beschikken over een zwembad met terras. Verder zijn hier slechts drie restaurants, een kleine supermarkt en een giftshop. Binnenkort zal de nieuwbouw wel gereed zijn en worden er acht winkeltjes gevestigd waaronder de supermarkt. Voor uitgaan en meer vertier ben je dus aangewezen op de grotere plaatsen in de omgeving. Minder dan een half uurtje rijden.
's Middags trokken we erop uit. We bezochten hier Jameos del Aqua met de grot met de blinde krabbetjes. Deze diertjes hebben nog nooit daglicht gezien.
Op het noordelijkste punt ligt Orzola, een klein visserplaatsje met voortreffelijke visrestaurants. Het eten is hier trouwens niet duur. Twee zeetongen van redelijk formaat (geen slibtongetjes) voor slechts f 14,--.Met vooraf een rijkelijk gevuld bord met gemixte salade.
Bij Mirador del Rio zit je alweer hoog boven de zee en heb je uitzicht op het naastgelegen eiland Graciosa waar je als het ware boven op kijkt.
De wegen zijn over het algemeen smal en bochtig. Het hele eiland is vergeven van kleine autootje van het formaat waarin wij rondreden. Opvallend waren de vele STOP-borden en de borden verboden in te halen met honderd meter verder einde inhaalverbod. Dat gaat zo maar door.
De volgende dag smiddags zijn we via een omweg naar Haria gereden. De Vallei met de 1000 Palmen. Ook vandaag is het weer zonnig met een temperatuur van 27 graden.
Vandaag via Arrecife naar Puerto del Carmen gereden. Dit is erg toeristisch. Genoeg om een avondje te gaan stappen met lekker eten en drinken. Via Mácher en Uga rijden we via La Geria weer in noordelijke richting. Hier zien we de wijnbouw op de lavagrond. Die typisch ommuurde kuilen met een wijnrank erin. Hier is het gebied zeer vulkanisch. Dus weinig groen, alleen maar vulkanen en lavagesteente.
Donderdags was het geheel bewolkt en dus tijd om er bijtijds op uit te trekken richting Parque Nacional de Timanfaya met de Montanas del Fuego. Gelukkig waren we hier vroeg en was het nog niet te gek druk. Toen wij rond 13.00 uur weer vertrokken was er nog nauwelijks een parkeerplaats vrij. Het schijnt dat op zo'n bewolkte dag iedereen erop uit trekt en er dus geen huurauto meer te bemachtigen is. Zelf mag je niet met je auto door het Nationale Park rijden. Dit gebeurt met de bus waarbij je het nodige te horen krijgt over het ontstaan van dit park. Daarna is er demonstratie hoe warm het hier onder grond is. De gids gooit een emmertje water in een trechter in de grond en enkele tellen later spuit de stoom eruit. Elders wordt een bos dor hout in een opening in de grond gestopt en binnen 15 seconden staat deze bos in lichterlaaie. Ook de grill in het restaurant gebruikt alleen deze natuurlijke warmtebron. Van hieruit rijden we richting kust naar El Golfo. Hier heb je een prachtig uitzicht op een groen meer dat aan de voet van de Golfo-krater ligt. We zetten onze tocht voort langs de kust en komen zo ook langs de zoutwinning in Salinas de Janubio. Onderweg langs de kust zijn we ook maar al te vaak gestopt om de grillige rotsformaties te bewonderen waar constant de golven zich met geweld een weg proberen te zoeken in de inhammen. Dat gaat vaak met ongelofelijk veel geweld gepaard. We volgen de weg naar Playa Blanca. Hier vindt vrij veel nieuwbouw plaats en die blijft helaas niet overal meer beperkt tot 2 verdiepingen en wordt daardoor gauw overheersend. De 2e week hebben we meer van de zon genoten en zijn er nog nauwelijks met de auto op uitgetrokken. Op de lokatie waar we nu gezeten hebben komen we zeker nog een keer terug.

Overige informatie.
Op het vliegveld in de aankomsthal staat een geldautomaat. Koers op mijn afrekening gemiddeld f 1,35 voor 100 Pesetas.
Overige prijzen?
1 liter benzine Sin Plomo (loodvrij) 0,79 pesetas = f 1,07
1 slof Marlboro light voor 2.125 pesetas = f 28,68.
1 jerrycan met 5 liter drinkwater f 1,80.
Vlees is door de subsidie van de EU in het algemeen goedkoop. 1 kilo goede biefstuk ongeveer f 16,00. Ondanks het feit dat alles geimporteerd moet blijven de prijzen laag doordat het taxfree is.
In het 'duurdere' restaurant waren we gemiddeld voor 2 personen niet meer kwijt dan f 50,--. Meestal lag het rond de f 40,--. Daarvoor hadden we royale stukken vlees of vis met patat of Canarische aardappeltjes (kleine ongeschilde, gekookte piepertjes), een goede gemixte salade, een cola en een karafje rode wijn.




Terug naar de homepage

Terug